Nieuwsflits nov. 2018

Nieuwsfl!ts – November 2018
Inleiding
De drukke maanden zijn al weer aangebroken. We zijn op de Sleutelbloem al hard bezig met het organiseren van de kerstactiviteit. Binnenkort hoopt u ook hier weer een mail over te krijgen.
Verder zijn we heel geheimzinnig voorbereidingen aan het treffen om met elkaar een feest te organiseren voor Addie en Evalien. Die zijn namelijk deze maand 25 jaar getrouwd. In de volgende nieuwsbrief dv. kunt u lezen hoe het geweest is. Nu moet u het me maar niet kwalijk nemen dat ik er niets over vertel. Ik ben bang dat er twee paar ogen meelezen die dit nog niet mogen weten.
We zijn enorm verwonderd en verblijd over Gods trouwe zorg voor de Sleutelbloem. De renovatie en nieuwbouw vorderen gestaag en alle onmogelijkheden blijken elke keer weer bij God mogelijk te zijn. Morgen is het dankdag. Dankt u met ons mee voor alles wat God voor ons gedaan heeft en gaat doen? En we vragen u om ons in het gebed te blijven gedenken.

 

Gefeliciteerd
Het is al even geleden, maar vanaf deze plek
willen we onze collega Gertjan en zijn vrouw Janneke feliciteren met de geboorte van hun dochtertje Lynne.
We zijn dankbaar met jullie dat alles voorspoedig gaat en wensen jullie alle zegen en geluk toe met jullie gezinnetje!

 

5 september was de grote dag van collega Willemijn en haar Rocus. Als Sleutelbloem waren we al lange tijd bezig met de voorbereidingen voor Willemijn haar bruiloft. Soms zou je haast zeggen dat we er nog drukker mee waren dan Willemijn zelf.
De vrijdag voor haar bruiloft hebben we een prachtig vrijgezellenfeest georganiseerd op de Sleutelbloem. Alles werd uit de kast gehaald. De hele middag stond in het thema van thee. Tenslotte is Willemijn ook onze enorme theeleut. Willemijn werd ‘theemuts van het jaar’. In haar Sleutelbloem trouwjurk en met sluier op haar hoofd werd ze vervolgens langs allerlei opdrachten naar de tuin achterin de Sleutelbloem geleid. Daar stonden tafels vol, gedekt met de leukste theekopjes, ontzettend veel soorten thee en allerlei heerlijke hapjes. Samen met alle mensen van de Sleutelbloem hebben we een fijne middag gehad om Willemijn haar vrijgezellenbestaan op de Sleutelbloem af te sluiten.
En toen de bruiloft zelf. In de ochtend waren we allemaal we allemaal een beetje bezorgd dat de bruiloft in het water zou vallen. Zo hard geregend als die ochtend had het namelijk de hele zomer nog niet. Maar gelukkig bleek het mee te vallen en viel de meeste regen in Noorden en buiten het feest om.
In de middag vertrokken we met zo’n 30 man naar het plaatsje Heukelum. Een klein, schattig dorpje met in het midden een mooie oude kerk. In de dienst, die in deze kerk gehouden werd, hebben we samen met Rocus en Willemijn een zegen aan God gevraagd over hun pasgesloten huwelijk. Het bruidspaar kreeg een prachtige tekst mee: En wij hebben de liefde die God tot ons heeft, gekend en geloofd. God is liefde en wie in de liefde blijft, blijft in God, en God in hem.
Na de dienst vertrokken we samen met het bruidspaar naar een prachtige locatie aan de Linge. Hier hadden we de gelegenheid om Rocus en Willemijn te feliciteren en samen met hen hun huwelijk te vieren. Willemijn en Rocus kregen namens de hele Sleutelbloem een theemand met persoonlijke theezakjes en een mooie olijfboom. We sloten af door met de hele groep het prachtige, favoriete lied van Willemijn toe te zingen: Wees mijn verlangen, o Heer van mijn hart.
Vanaf deze plek wensen we jullie, Rocus en Willemijn, dit nogmaals van harte toe. We vonden het een prachtige dag, en wensen jullie een heel gezegend en gelukkig huwelijk toe. Blijf in de liefde!

 

NIEUW OP DE SLEUTELBLOEM
Hee mensen,

Misschien hebben jullie mij al eens voorbij zien komen. Mijn naam is Annerieke Cromwijk, ik ben de nieuwe stagiaire van de Sleutelbloem. Ik ben 17 jaar oud en ik woon in Kockengen.
De opleiding die ik volg heet Sociaal Agogisch Werk – Maatschappelijk Werk.
Ik zit nu in het tweede jaar van deze opleiding.
Hobby’s heb ik niet erg veel, maar ik geniet als ik kan piano spelen en van de gezellige momenten die ik met mijn familie doorbreng.
Op de Sleutelbloem loop ik een stage van twintig weken. Deze twintig weken zijn gestart op 4 september en gaan door tot 8 februari. Op de dagen maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag kun je me tegen komen op de Sleutelbloem. Ik hoop dat ik een mooie tijd mag krijgen hier op de Sleutelbloem.

Allemaal de hartelijk groeten,
Annerieke

 

AFSCHEID
Naast nieuwe mensen begroeten nemen we ook altijd weer afscheid van vertrouwde Sleutelbloemgezichten. Een tijd van komen en een tijd van gaan.
Als eerst namen Fygo en Mitja afscheid van de Sleutelbloem. Na een gezamenlijke maaltijd hebben we aan de hand van een quiz Sleutelbloemherinneringen opgehaald, cadeaus overhandigd en nog even genoten van elkaars gezelschap.

Fygo, voor jou is er na een heel aantal jaren een nieuwe tijd aangebroken.
Vanuit de toch wel veilige Sleutelbloem ga je naar een nieuwe werkplek. We hebben veel met elkaar meegemaakt en zijn van elkaar gaan houden. Het is dus ook echt: wel uit het oog, maar niet uit het hart. Draag de woorden die je op de Sleutelbloem geleerd hebt met je mee. Ga je leven met God, en Hij zal met Zijn zegen met jou zijn.

Ook voor jou, Mitja, is de Sleutelbloem verleden tijd. Na jaren elke donderdag via de inloop op de Sleutelbloem te zijn geweest, is het nu niet meer te combineren met je nieuwe baan. We hebben je zien groeien in de afgelopen jaren tot een man met steeds meer zelfvertrouwen. We hopen en wensen je dan ook toe dat je dit tot uiting kan brengen in je nieuwe werk.
Je mag trots op jezelf zijn! Het ga je goed en kom gerust nog eens langs bij ons op de Sleutelbloem!

 

De volgende twee waar we afscheid van namen waren de nichtjes Sylvia en Daisy. Omdat ze twee van onze jarenlange stamgasten waren, vonden we dat ze wel eens flink in de watten mochten gelegd worden. Vandaar: een verwenmiddag. En niet alleen voor hun, maar ook voor de andere Sleutelbloemers. Maar wel met speciale aandacht voor de dames die afscheid namen.
Sylvia: Aankomend jaar zou je je 10-jarig Sleutelbloemjubileum vieren. Dit heb je net niet gehaald, maar wat ben je al lang op de Sleutelbloem. En wat hoor je er helemaal bij. Gelukkig gaat dit niet veranderen, al ben je nu officieel weg van de Sleutelbloem. Zoals er ergens een bordje op de Sleutelbloem staat: ‘Eens een Sleutelbloemer, altijd een Sleutelbloemer!’
We zijn trots op wat je allemaal hebt bereikt en hopen dat je nog een hele tijd met veel plezier op je huidige werkplek, een kwekerij, mag werken.

Voor jou, Daisy, geldt eigenlijk hetzelfde. Al ben je officieel nog niet aan de 10 jaar Sleutelbloem gekomen, onofficieel hoor je helemaal bij het meubilair. En daarom gaan we je ook enorm missen. Je hebt heel wat meegemaakt in de tijd dat je op de Sleutelbloem was. Pieken en dalen. En nu ga je je vleugels uitslaan en al het geleerde van de afgelopen jaren toepassen in de praktijk. Je weet dat onze deur altijd voor je open blijft staan, zodat we even bij kunnen praten. Succes Daisy!

 

 

RENOVATIE & NIEUWBOUW
De nieuwbouw van de grote loods is in volle gang. De spanten staan, het dak en de wanden zijn ook inmiddels gemonteerd. Er is veel werk verricht en we zijn dankbaar dat het al zover is. De verwachting is dat het buitenwerk van de loods in november af is. Het binnenwerk wordt in eigen beheer gedaan, wat bestaat uit het aanleggen van elektra, verlichting, monteren wanden, monteren zolder etc.
In de nieuwe loods zullen de timmerwerkplaats, techniekwerkplaats en het hoveniersbedrijf komen.
Zodra het binnenwerk gedaan is, zullen we de werkplaatsen gaan verhuizen. We kijken er naar uit.

Ook de renovatie gaat nog steeds door en we zitten nu in de afwerkfase. Afwerkfase betekent nu tegelen, verven, behangen etc.
Om geld uit te sparen proberen we dit veel met eigen team en deelnemers te doen.
Afgelopen periode is het nieuwe kantoor voor de administratie in orde gemaakt.
Dit is werkelijk heel mooi geworden.
Verder is dit voorjaar het luchtmechaniek van de kassen klaargemaakt en elektrisch aangesloten, zodat we ook in de hete zomer van de buitenwind hebben kunnen genieten.
Omdat er zoveel te klussen is, zoeken we handige mensen. Bent u handig en heeft u tijd en gelegenheid, meld u dan aan bij Anne (anne@de-sleutelbloem.nl).

 

ACTIVITEIT UITGELICHT – DE METAALVAKSCHOOL
De Metaalvakschool Nieuwkoop is een initiatief van het Nieuwkoopse bedrijfsleven. Samen met de bedrijven en scholen zetten ze zich in om o.a. jongeren te interesseren voor een carrière in de techniek.
Ook vanuit de Sleutelbloem hebben wij hier interesse in. Het is een stukje extra scholing, dat wij momenteel nog niet kunnen bieden.
Een aantal keer zijn er groepen vanuit de Sleutelbloem naar de Metaalvakschool geweest. En tot nu toe bevalt dit erg goed.
We kijken terug op fijne bezoeken, en kijken vooruit op zoek naar een samenwerkingsverband.
Hieronder een aantal foto’s om u een impressie te geven.

 

IK BEN…
Tegenover mij zit Sacha, Sacha de Serviër. Als je Sacha op het eerste gezicht ziet zitten, weet je niet goed wat je kunt verwachten. Een grote kerel, in elkaar gedoken, capuchon op en een bakje koffie in zijn hand. Mijn eerste vraag was dan ook de meest eenvoudige vraag. Wie ben je? Zijn hoofd gaat omhoog, zijn capuchon gaat af en hij begint te vertellen, aan één stuk door. Ik moet niet vergeten om af en toe nog snel tussendoor een vraag te stellen. Hij neemt mij mee in een klein stukje van zijn verhaal. Hij is geboren in het voormalige Joegoslavië. Daar is hij opgegroeid. Toen hij de leeftijd had om te gaan studeren, is hij begonnen aan de studie Rechten op de universiteit en is na een aantal jaar afgestudeerd als Meester in de Rechten. Op de vraag of hij daarna ook iets met de studie heeft gedaan, krijg ik een pijnlijk antwoord te horen. ‘Onder de omstandigheden van de oorlog heb ik geprobeerd een eigen bedrijfje te starten, maar dit is niet gelukt. Allerlei negatieve ervaringen hebben ervoor gezorgd dat het uiteindelijk niet ging. Eerst wilde ik het niet erkennen, maar uiteindelijk moest ik.’ Ik kan zien dat het hem verdriet doet. Zoals Sacha het zelf zegt: ‘Onder de depressie van de oorlog ben ik naar Nederland gekomen.’ In Nederland is hij 10 getrouwd geweest en is daar verder gegaan met studeren. Deze keer de HBO-studie Informatica. Met dit diploma op zak heeft hij 20 jaar lang gewerkt als systeembeheerder bij verschillende bedrijven. Toen ik dit hoorde keek ik toch met enige bewondering naar de man tegenover mij. Ik zei het dan ook tegen hem ‘Je bent een echte denker, of niet?’ Hij grinnikte: ‘Dat is nou juist mijn probleem.’ Want het verhaal gaat verder. In 2008 kreeg hij last van burn-outverschijnselen. Als ik vraag naar de reden, komt het eigenlijk steeds weer op hetzelfde neer.

‘De maatschappij vroeg veel van mij. Mijn ego werd steeds groter en groter gemaakt, ik had alles wat iedereen zou willen. Ik had een mooie vrouw, een groot huis en een dikke auto. Ik had een status en die wilde ik hoog houden. Maar zodra ik niet meer kon, ben ik langzamerhand alles kwijt geraakt. Voor de maatschappij werd ik steeds minder. Ik kreeg door iedereen steeds meer etiketten opgeplakt en dat was het dan. Daar zat ik met helemaal niks. Verschillende behandelingen heb ik gevolgd, maar eigenlijk heeft niks echt geholpen.’ ‘En wat heb je dan nog?’ Je moet je voorstellen dat je deze vraag stelt aan iemand die alles had, en op dit moment helemaal niks meer heeft dat waarde heeft op deze aarde. Ik denkt dat iedereen jaloers moet zijn op het antwoord wat ik kreeg. ‘Ik heb alleen nog de liefde van God! Dat is de enige echte behandeling. Hij is dan nog de enige die naar mij kijkt zonder veroordelingen. Wat zou ik mee kunnen nemen van mijn dikke bankrekening, mijn huis, mijn auto? Wat kan ik meenemen naar de eeuwigheid? Helemaal niks! Ik heb harde klappen nodig gehad om dit te moeten leren. Wie niet horen wil, moet soms voelen. Maar hij is de enige die mij ziet als Zijn kind. Ik heb geleerd dat geld, verzekeringen, de maatschappij mij niet opvangen, maar God wel.’ ‘Sacha, had je het nodig dat God je brak?’ Het duurde even voordat ik antwoord kreeg op deze vraag, op dat moment realiseer ik dat dit een vraag is die heel diep gaat. ‘Het heeft me altijd bezig gehouden, de vraag is er meer? Is er iemand die alles bestuurd? Is er een God die alles ziet? Je hebt altijd een vrije wil om tot Hem te gaan. Hij dwingt je er niet toe. Ik was bang, maar door alle omstandigheden ben ik gedwongen om naar Hem te gaan. Je kunt het vergelijken met een nachtmerrie of een mooie droom. Als je een mooie droom droomt, wil je niet wakker worden, je hebt God niet nodig. Daarentegen als je een nachtmerrie hebt, dan wil je zo snel mogelijk wakker worden, je hebt iemand nodig en dat is God.’

Sinds een jaar komt Sacha nu op de Sleutelbloem. En het is ook sinds dit jaar kan hij zeggen dat het iets beter met hem gaat. ‘Hoe komt het dat je dit nu kan zeggen?’ Weer komen er woorden uit zijn mond waarover ik verbaasd ben. ‘Ik ben hier omringd door mensen die echt willen helpen, uit liefde. Ze kijken hier niet naar de stempels die ik opgedrukt heb gekregen.’ ‘Is dit ook wat je tot nu toe hier hebt geleerd?’ Weer is het even stil. ‘Ik heb geleerd dat je iedereen in zijn waarde moet zien en kan zien. En dat je niet moet beoordelen en veroordelen. Laten zijn wie je bent, juist je positieve kanten benadrukken en niet teveel de negatieve.’ Op het moment dat ik het interview wilde eindigen, stelde hij mij een vraag. ‘Hoe oud ben je?’ ’19.’ ‘Dan ben je nog jong. Dat zegt Jezus toch ook: zoek Mij vroeg, ook in de kleine dingen. Je hoeft niet te wachten tot het ondragelijk wordt. Maar je moet je wel wapenen tegen beproevingen, want die gaat Jezus je wel geven. Maar daarom moet je Hem veel zoeken, zodat je Hem gaat herkennen. Je moet je omringen met de juiste mensen en dan komt het echt goed. Je moet je huis niet bouwen op het zand, want dat spoelt weg.’ Ik moet eerlijk zeggen: terwijl ik dit type, besef ik het niet helemaal. Hoe kan iemand dit zeggen? Dat kan volgens mij alleen op het moment dat je echt weet dat Jezus jouw alles is op het moment dat je niks meer hebt. En met deze wijze les eindigde ons gesprek. Ik hoop dat het kleine inkijkje in het leven van deze man iets doet beseffen van wie God is.


Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /www/htdocs/desleut/wp-includes/functions.php on line 3778